De wereld lijkt in de aanloop naar 2012 in de war en grote ontwikkelingen zijn bezig. Ik heb de kennis niet om hierover uitspraken te doen, anders dan dat ik iedereen vrijheid van meningsuiting, en veiligheid in de plaats waar hij/ zij leeft toewens.
Het is geen oppervlakkigheid of onverschilligheid van me dat ik onderstaande tekst plaats, maar een behoefte aan hanteerbare en mooie dingen. Dit kleine gedichtje heeft de tand des tijds doorstaan.
Zie het als een eerbetoon aan iedereen die wordt meegezogen in de bewegingen van de wereld.

Mijn moeder is mijn naam vergeten.
Mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
Hoe moet ik mij geborgen weten?

Noem mij, bevestig mijn bestaan,
Laat mijn naam zijn als een keten.
Noem mij, noem mij, spreek mij aan,
o, noem mij bij mijn diepste naam.

Voor wie ik liefheb, wil ik heten.

Neeltje Maria Min

Kunnen we nog terug, of liever vooruit, naar een samenleving waarin we samen de kinderen beschermen, waar we iedereen die dat nodig heeft beschermen?
Laten we weer voor elkaar gaan zorgen, en gasten verwelkomen in dit land.

Dat zijn mijn wensen deze feestdagen en nog heel lang daarna.

Naast dit weblog ben ik enkele weken geleden een blog begonnen waar verhalen, columns etc. op staan. Het adres is: http://sphoenixb.blogspot.com . Je bent van harte welkom om daar rond te kijken en een bericht achter te laten.

Ja, eindelijk weer kunnen inloggen, met dank aan Peter van Web-log!!!

Deze foto is me dierbaar omdat ze stamt uit de tijd dat een van de katten nog niet hartstochtelijk kopjes had gegeven aan dit mannetje, en zijn hoofd dus nog vast zat. Ik vond het beeldje in het Afrika-museum te Berg en Dal. Het verenigt mijn twee liefdes: Afrika en computers.

Vrijheid is niet alleen het afwerpen van je eigen ketenen, maar ook het respecteren en bevorderen van de vrijheid van anderen.
(Nelson Mandela)

Alweer bijna een maand terug van mijn 3e Gambiareis! En het wordt steeds moeilijker.
Heimwee, heimwee, heimwee.

Er zijn nogal wat mensen die slachtoffer worden van oplichtingspraktijken als onderstaande. Deze mail is een van de vele vage mails die zo nu en dan mijn mailbox vervuilen, zeg nou zelf, Welk normaal denkend mens gaat hier nou op in:

Hello Friend,

I am Mr. Adada an Oil merchant in Iraq; i have been diagnosed with esophageal cancer.It has defiled all forms of medical treatment, and right now I have only about a few months to live, according to medical experts, just recently my doctor inform me i have a few weeks to live due to the esophageal cancer. I have not particularly lived my life so well, as I never really cared for anyone (not even myself) but my business. Though I am very rich, I was never generous, I was always hostile to people and only focused on my business as that was the only thing I cared for. But now I regret all this as I now know that there is more to life than just wanting to have or make all the money in the world. I have decided to give alms to charity organizations, as I want this to be one of the last good deeds I do on earth. The last of my money which no one knows of is the huge cash deposit of fifteen million dollars $15, 000, 000,00 that I have with a Financial institution abroad. I will want you to help me collect this deposit and dispatched it to charity organizations. It may interest you to know that i once asked members of my family to close one of my accounts and distribute the money which I have there to charity organization; they refused and kept the money to themselves. Hence, I do not trust them anymore, as they seem not to be contended with what I have left for them.

I have set aside 10% for you and for your time.

God be with you.

Mr. Adada